Rozmiar: 15909 bajtów

- 49 -

1177 April 26, Gnesen.


Miesko (der Alle), Herzog von ganz Polen, bestätigt dem Kloster Leubus auf Bitten des Abtes Florentius einen mit Zustimmung seines Vogtes, des Herzogs Boleslaus von Schlesien, vollzogenen Gütertausch.


Or. Breslau St.A. Rep. 91 Nr. 5 (A).
Meinardus, Neumarkter Rechtsbuch Tafel 2; Mon. Pol. Pal. Tafel 12; Polska, jej dzieje i kultura 1, 113; Teilfaks. bei Kêtrzyñski, Studja Tafel 10 und Krupicka, Z. 70, S. 71. - Büsching Nr. 5; Mosbach, Wiadomo¶ci S. 1; CD Maioris Poloniae 1, Nr. 22; Piekosiñski, Mon. medii aevi dipl.Nr. 38; Kochanowski, CD Masoviae Nr. 107; Schilling S. 442 (deutsche Übersetzung); Mal. 1, Nr. 59. - SR 48; Pommersches UB 1, Nr. 73; Smolka, Mieszko Stary S. 475 Nr. 37; Budkowa Nr. 87.
In zeitgerechter diplomatischer Minuskel wohl von Leubuser Hand geschrieben. Nicht hinlänglich begründet ist der Versuch Górkas (Studia S. 137), die Schrift in Beziehung zum Kanzler Hieronymus zu setzen. Gewisse Diktatelemente erinnern an Nr. 45 (Einleitung eines Satzes mit porro; zur Wendung sequitur descriptio testium vgl. Nr. 45: Iam vero subicitur possessionis descriptio). Die Arenga ist mit Hilfe des Stilmittels der Reimprosa aus einer Papsturkundenarenga umstilisiert. Das Formular zeigt Einflüsse der Kaiser- und Papsturkunde; vgl. Maleczyñski KH 46, S. 20. Die Verschreibungen Cirolaus und Wrelavvensis dürften sich daraus erklären, daß der Schreiber kein Pole war. Wahrscheinlich liegt Empfängerdikiat vor. Die Bedenken, die Schulte, Anfänge der deutschen Kolonisation S. 80, gegen die Echtheit äußerte, wurden schon von Meinardus, Neumarkter Rechtsbuch S. 83 ff., gründlich widerlegt. - Zur Sache vgl. Wattenbach, Monumenta Lubensia S. 53 (ad Sept. 30), ferner Piekosiñski, Rycerstwo polskie, S. 239 und Moepert, Z. 73, S. 49. Die Urkunde ist ein interessantes Dokument der plastischen Senioratsverfassung; über den Reichstag zu Gnesen vgl. M. Lodyñski, KH 22, S. 16. Die für Polen ungewöhnliche Androhung der Geldbuße in der Pönformel ist auf das Vorbild der Kaiserurkunde zurückzuführen. - Daß Dobrogoztowo (1175 in Nr. 45 Dobrogozesdorph) mit Protzan Kr. Frankenstein (Wzurocona) gleichzusetzen ist, ergibt sich aus Nr. 77.


IN NOMINE SANCTE ET INDIVIDUE TRINITATIS. Misico divina favente clementia dux tocius Poloniê Florentio abbati Lubensis monasterii et universis fratribus ibidem deo regulariter famulantibus intimam dilectionem et omne bonum. Retributionis divine respectu iusta religiosorum peticio compleri debet prosequente pio devotionis effectu. Quapropter dilecte nobis pater Florenti rogatu tuo et conventus tui confirmamus coram principibus terrê nostrê tam spiritualibus quam secularibus concambium, quod fecisti consensu fratrum tuorum et advocati abbatiê tue Bolezlaw Zlesiê ducis cum Conrado et Moyco Stoygnewi fratribus, ut neque ab altera neque ab utraque parte unquam solvi possit, unde stabilitatis fides ab utraque parte data est. Maneant itaque Conrado et Moyco sub stabili et integra in perpetuum possessione due ville Bogunowo et Dobrogoztowo cum circuitionibus suis et omnibus attinentiis, quê datê sunt illis in ista cambitione. Maneat abbati et fratribus sub stabili et integra in perpetuum possessione locus, qui vocatur Zlup, cum circuitione sua et omnibus attinentiis, quia datus est illis in ista cambitione. Si qua vero spiritualis persona secularisve potestas cambitionem istam temptaverit evacuare vel bona, de quibus cambitio facta est in utralibet parte, occupare, tenere, minuere, septuaginta marcas argenti purissimi componat, quarum duas partes nobis in fisco persolvat, unam illis, quorum temerata fuerit possessio, ita tamen, ut restituantur pristinis possessoribus, quecumque pervasa fuerint a direptoribus. Porro ad conplendam pleniorem corroborationem presentis privilegii signavimus manu nostra hanc paginulam per inpressionem ducalis anuli. Sequitur descriptio testium, qui presentes interfuerunt statuti istius confirmationi: Bolezlaus dux, Kazemirus dux, Misico iunior dux, Lizstek dux, hii duces Polonorum. Bogezlaus dux Pomeranie, Zisdek archiepiscopus Knizenensis, Lupus Mazowensis episcopus, Cirolaus episcopus Wrelavvensis, Lodimirus, Sira, Habraham, Iawor, Stomir, Stephanus, Pribezlaus, Adelbertus, Iaxon, Vizlau, Mars, Bozota, Obezlau, Baram, Bars Pomeranus et alii multi, qui interfuerunt colloquio Knizenensi. Data anno ab incarnatione domini M°C°LXX°VII°, indictione Xa, VI° kal. maii, in metropoli Knizen.

Rundes Gemmensiegel Mieskos des Alten an gelb-rot-grünen Seidenfäden, bräunliches Wachs, Durchmesser 31 mm, berittene mythische Figur, Umschrift (leicht beschädigt): ME ICO DVX (Schultz Tafel 1 Nr. 6; Piekosiñski Nr. 5; T. Przypkowski, Wiad. Num. Arch. 12, 1930, S. 91).


Schlesisches Urkundenbuch, Herausgegeben von der Historischen Kommission für Schlesien, Zweiter Band: 1. Lieferung 971 - 1216, 1963; 2. Lieferung 1217 - 1230, 1968; 3. Lieferung Fälschungen und Register, 1971; Bearbeitet von Heinrich Appelt, Verlag Hermann Böhlaus Nachf., Wien-Köln-Graz


Zamknij okno - Schließe das Fenster


Rozmiar: 16572 bajtów